Home
Kennismaking
Katten
Cruises
Zuiderdam 2002
Oosterdam 2003
Westerdam 2004
Eurodam 2009
Zuiderdam 2010
Noordam 2011
Noordam 2012
Westerdam 2013
Nieuw Amsterdam 2015
All aboard
Het eerste glaasje
Thuis
Hondeneiland
Onder de indruk
Deense erfenis
Jetlag
Elwood is hier
De tweede ronde
Het vergeetputje
Decadent, maar lekke
Cultureel op Cozumel
Laatste zeedag
Toeristenfuik
Reacties
...en het boek
Koningsdam 2016
Zuiderdam 2017
Koningsdam 2019
ss Rotterdam
Ook interessant
Gastenboek




Het zaadje is geplant

Het moet ergens beginjaren 60 zijn geweest dat tegen de Wilhelminapier een reus van een schip lag met twee gele pijpen met de groen-wit-groene band, het ss Nieuw Amsterdam, de Grand Old Lady van de Nederlandse koopvaardij. Als klein jochie mocht ik met mijn vader aan boord rondkijken als gast van ome Leen, de hoofdmachinist die ook nog eens toevallig mijn vaders broer was. Ik keek mijn ogen uit, in de machinekamer, in de hut van ome Leen en bij het overdekte zwembad. Man, wat een luxe. Elke dag kreeg ome Leen een grote schaal met vers fruit in zijn ruime hut. En dat in een tijd dat je best eens ziek wilde zijn om een fruitmand te krijgen. En die machinekamer, alles blonk en stampte en het was er bloedverziekend heet. In de buik van het schip was ook nog een zwembad. Wat zeg ik? Twee zwembaden. Ik rende naar het tweede zwembad en kon nog maar net op tijd stoppen toen van de andere kant een evengroot jochie op mij afkwam. Het tweede zwembad was slechts een grote spiegel, van vloer tot plafond.

Toen moet ongemerkt het zaadje zijn geplant, wat decennia later tot ontkiemen kwam. Eerst via de krant, met verhalen over het ss Rotterdam, het zusterschip en opvolger als HAL-vlaggenschip van het ss Nieuw Amsterdam en later meer verhalen over de HAL.

Het ss Nieuw Amsterdam (nummer 2, want begin jaren 30 was nummer 1 al opgelegd) is niet meer. In 1974 vond het schip een roemloos einde op de sloperij van Nan Fong Steel Enterprises Ltd. In Taiwan. Tot groot verdriet van maritiem Nederland, dat het schip in zijn hart had gesloten als ‘het mooiste schip dat ooit in dit land was gebouwd’. Het kwam van de RDM werf en werd vlak voor de oorlog opgeleverd. Het schip was buitengaats toen de Duisters het land binnenvielen. Daardoor bleef het uit handen van Adolfs trawanten en kon het, muisgrijs geschilderd, dienst doen als troepentransportschip voor de geallieerden. Na meer dan vijf jaar kwam de Nieuw Amsterdam lichtelijk uitgewoond in 1946 terug, welkom geheten door duizenden mensen op de kades in Rotterdam, vergelijkbaar met de terugkeer in Rotterdam van het ss Rotterdam in 2008. De Grand Old Lady moest een beetje worden opgekalefaterd en kon daarna weer dienst doen als lijn- en cruiseschip voor de HAL. Tot begin jaren 70.

In de jaren 80 voer er wederom een Nieuw Amsterdam onder de vlag van de Holland America Line, maar dat schip had niet de roem en grandeur van haar voorgangster.

In 2009 ontdekte ik dat Nico Bleichrodt directeur sales en marketing was geworden van de Holland America Line in Rotterdam. Antoinette en ik kenden Nico nog uit zijn tijd als directeur van Club Med. Om hem in mijn stad welkom te heten, stuurde ik hem een e-mail en hij nodigde me uit op de koffie in Hotel New York, om wat bij te praten. Dat was vlak voordat een nieuwe Nieuw Amsterdam in de vaart zou komen. We mijmerden even over wie de doopmoeder zou moeten worden en ik opperde prinses Máxima, gezien de band tussen de Oranjes en de Nederlandse koopvaardij. Het leek Nico wel wat, maar hij twijfelde of dat zou lukken. Maar toch, de Nieuw Amsterdam werd in 2010 door de prinses in Venetië gedoopt. Het is te aanmatigend te denken dat dat door mij komt. Maar toch…. Een mens mag toch dromen?

En nu, vijf jaar later, stappen wij aan boord. Twee weken cruisen in de Cariben op de Nieuw Amsterdam (nummertje 4 inmiddels). Het zaadje is een stevige plant geworden.

Top